Evde oturdukça oblomovlaşıyorum. Boş zamanın belli bir süre sonunda ne kadar verimsiz hale gelebildiğini görmek istiyorsanız benim gibi işinizden ayrılıp evde oturun. Son günlerde kendim için yaptığım en hayırlı şey yirmi yaş dişimi aldırmaktı. Alınması ayrı dert alınmaması ayrı. Ama çıkarabileceği sorunları gördükten sonra iyi ki aldırmışım diyorum. Yarın -hatta bugün- adliyede son değişimimi yapmam gerek ama gel uyku diyerek gelmiyor düzensizliğe alışmış bünyeye uyku. Gidip kitap okuyayım bari biraz, bakalım yarın sabah hangi surprize uyanacağız...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder