oldugun gibi gel

mevlana demis; ya oldugun gibi gorun ya da gorundugun gibi ol. Aslinda ne kadar zor bir is oldugun gibi gorunebilmek. Karsilastirma yapabilecek kadar kultur tanimiyorum ancak Turk insaninin oldugu gibi gorunmemekte takdire sahan bir basarisi oldugunu soyleyebiliriz. Hicbirimiz hayatimizin her aninda yuzde yuz kendimiz gibi olamayiz. Olmamaliyiz da. Bir is gorusmesinde davrandigimiz sekilde bir romantik aksam yemeginde davranirsak ancak karsimizdaki insani kacirtir yalniz kalmaya mahkum birine donusuruz. Velhasil nerede nasil davranacagini bilmekle icten olabilmek arasindaki farki yakalamak da bir sosyal beceridir. Ozellikle benim gibi cenesi dusuk kisilerde ictenligi ayirt etmek ne kadar da zordur. Cogu zaman hissettigimiz gibi davranmaktansa hazirda tuttugumuz, o yasa kadar deneyimledigimiz sosyal iliskilerimizden ozenle cikartip yarattigimiz maskelerimizi takmak daha kolay gelir. Ne kadar cok sebep var maske(leri)mizi takmak icin degil mi. Kirilmaktan, incinmekten korkmakla baslayip zayif taraflarimi kimse bilmesin korkusuna kadar uzanan genis bir yelpaze gibi bahanelerimiz. Tabi ki bu bahanelerimizde tek suclu biz degiliz, toplumun onyargilari ve insanlarin kalipci bakis acilari da etken lakin her zaman soyledigim gibi, eger yanlis giden birseyler oldugunun farkindaysan duzeltmek de senin sorumlulugunda. Dolayisiyla  'kurban' i oynamayi birakip kendi farkindaligimiza odaklanmak sart.

Onyargi demisken, yeni biriyle tanistiginizda ilk izlenimleriniz ve sagduyunuz genelde o insanla ilgili bir karar vermenizi saglar. Ancak basta olusan yarginizin ne kadari onyargi ne kadari objektif degerlendirme sonucu olusan gozlemlerdir? Onyargilari olusturan kaliplarin da ne kadari kendi dusuncelerinizden cikan genellemeler ne kadari toplumun olusturmus oldugu ve farkinda bile olmadan bireye empoze edilen fikirler? Bu sorularin cevabini filozoflara birakirken yine kendi gibi olabilmenin onemine baglamak istiyorum konuyu. Yeni tanistiginiz biriyle ilgili hissiyatiniz ve devaminda olusan dusunceleriniz ilk gundekiyle celisiyorsa buyuk olasilik kendi gibi olmayi becerememis bir birey var karsinizda. Ya kendiyle barisamamistir henuz ya da maskelerle, kaliplarla yasamak daha kolay geliyordur. Nedeni her ne olursa olsun karsinizda -belki de farkinda bile olmadan- kendisi gibi olamamis bir birey vardir ve duygu/dusuncelerinizin birkac gunde yuz seksen derece degismis olmasi sizin 'ariza' oldugunuzu gostermez.